اپرای پکن

اپرای پکن

اپرای پکن و شهرت جهانی

آوازی وجود دارد که در آن عنوان می‌شود: «خارجیها اپرای سنتی شهر بیکن را ‘اپرای پکن’ می خوانند و دلیل رنگ کردن صورت شخصیت‌ها را نمی‌دانند / ولی هنگامی که تمام آرایش ها انجام شود / تماشاچیان با تعجب آن را ستایش می کنند که به به! چقدر عالی و زیباست!»

این آواز اسم چینی چانگ‌ایان‌پو دارد که سه جمله اول آن با روش آواز خواندن آوازهای عوام پسند اجرا می شود و قسمت «به به» با روش با صدای بلند فریاد کردن از نقش «جینگ» در اپرای سنتی چین اجرا می‌شود و پس از آن، با روش خواندن آوازهای عوام پسند، از ستایش دوستان خارجی هنگام تماشای اپرای پکن تقلید می کنند و آواز می خوانند که «عجب! به‌به! عالی است! فوق العاده است!»

به درستی که اپرای پکن آنقدر جذاب است که هر زمانی که به اپرای چین اشاره می کنند، اکثر دوستان خارجی اپرای پکن را یادآوری می کنند – مثل آنکه در نظر آنان اپرای پکن دربرگیرنده تمام انواع اپرای چین است.

اپرای پکن حدود سال ۱۸۴۰ در پکن تشکیل شد و به این سبب «اپرای پكن» خوانده می شود. به وجود آمدن اپرای پکن با ورود گروه تئاتر «هوی بان» به شهر پکن ارتباط دارد.

در پنجاه و پنجمین سال دوران پادشاهی جیان لونگ (۱۷۹۰)، برای تبریک تولد پادشاه، دولت تمام گروه های تئاتر در مکان‌های مختلف چین را به پکن دعوت کرد که در این میان، یکی از گروه های تئاتر هوی بان با اسم «سان چینگ بان» طرفداران بیشتری داشت. پس از آن، گروه های تئاتر هوی بان با اسامی «سی شی بان»، «هه چون بان» و «چون تای بان» به تدریج وارد شهر پکن شده و کم‌کم در این شهر معروف شدند و با نام «چهار گروه تئاتر به اسم هوی بان» خوانده شدند.

اپرای پکن

در ابتدا، بازیگران گروه‌های تئاتر هوی بان اپراهای کون چو، «بانگ زی» و «ار هوانگ» را بازی می‌کردند و با افزایش دیگر بازیگران درام «هان دیائو»، اپرای پکن بر اساس این درام و تئاترها توسعه یافته و شکل یافت و به سرعت به یکی از اپراهای رایج و پرطرفدار چین تبدیل شد.

سوژه و موضوع، سبک آواز خواندن و نمایش و نظم نمایش مخصوص با روح اصلی فرهنگ شهر پکن سازگار است و به این سبب، اپرای پکن می توانست در یک رقابت شدید برتر شود.

اپرای پکن با آثار و برنامه‌های فراوانی که از بنیاد درام و اپرا در چین باقی مانده ادامه یافته است. در مقایسه با اپرای کون چو، که بیشتر داستانهای تفریحی دانشمندان و یا داستان های عاشقانه را بر روی صحنه می برد، موضوعات اپرای پکن بسیار گسترده تر است.

اپرای پکن هم واقعیت تاریخی و حماسه، هم افسانه و اسطوره و داستان‌های عاشقانه را بر روی صحنه می برد. در سبک اجرای نمایش، اپرای پکن هم شامل نمايش ادبی و آواز خوانی و هم شامل نمایش رزمی و کونگ فوست. با توجه به آنکه سوژه و سبک نمایش نیازهای تفریحی عموم را پوشش داده، اپرای پکن خیلی زود در چای خانه های شهر پکن رواج یافت.

نظم ویژه برای اجرای اپرای پکن به تکامل و ارتقای کیفیت نمایش اپرای پکن کمک کرده است. اپرای پکن نظم نمایش اپرای کون چو را ادامه داده و بیشتر نمایش های «جیه زی شی»، به صورت سریالی از قسمت های عالی درام، را روی صحنه می آورد.

اپرای پکن

 

در یک واحد زمانی، به جای یک درام بزرگ و کامل، به طور پیوسته، پنج یا شش یا بیش از ده جيه زی شی را به نمایش در می آورد. جیه زی شی قسمت های درام است که مهارت عالی بازیگران را بیشتر نشان می دهد. پس از تمرین و تکرار فراوان، سطح هنری بازیگران اپرای پکن در زمینه آواز خواندن، گفتار، انجام حرکات و رزم به تدریج بالا می رود.

اپرای پکن با نقش‌های نمایشی مختلف اجرا می شود که به نقش های نمایشی شنگ، دان، جینگ، موا و چوو تقسیم شده است. ویژگی های طبیعی مانند جنس و سن، ویژگی های اجتماعی مانند موقعیت و شغل و همچنین شخصیت‌ها در تقسیم‌بندی نقش نمایشی تأثیر می‌گذارد.

هر نقش نمایشی فرم استانداردی دارد و در مهارت آواز خواندن، گفتار، انجام حرکات و رزم نیز ویژگی های خاصی دارد. منظم و زیاد شدن نقش‌های نمایشی در اپرای پکن نیز نشانه پخته شدن هنر این اپراست.

موسیقی اپرای پکن پر از احساسات و تأثیر گذار است که سبک‌های آواز خواندن عمده آن «شی پی» و «ار هوانگ» است. ریتم شی پی دارای فراز و نشیب های فراوان است و آهنگ آن نیز نشاط آور و روان است که برای نشان دادن احساسات شادی و پایداری مناسب است.

ریتم ار هوانگ نسبتا آرام و آهسته است و آهنگ آن نیز بم و غم آور است که برای نشان دادن احساسات اندوه و خشم مناسب است.

همراهی در اپرای پکن «چانگ میان» نام دارد و همچنان به همراهی «ادبی» و «رزمی» تقسیم شده است. در زمینه استفاده از سازها، برای همراهی ادبی، بیشتر از ساز «هو چین» استفاده می شود و گاهی نیز سازهایی که با آرشه نواخته می شود و سازهای بادی مورد استفاده قرار می گیرند. برای همراهی رزمی، بیشتر از طبل و همراه با ناقوس بزرگ و کوچک استفاده می شود.

دستاوردهای هنری اپرای پکن چشمگیر است. فرم استاندارد و ریتم‌دار در اپرای پکن تشکیل شده است و تا حد ممكن، از محدودیت های زمان و مکان صحنه عبور کرده و به سطحی رسیده که از طریق الگوگیری، روح و روان را نشان می دهد و شکل و روح با هم درخشان‌تر می شود. آثار معروف اپرای پکن بیشمار است؛ برای مثال، دبنگ جون شان، يو جوو فنگ، یو تانگ چون، چون اینگ هوی، کونگ چنگ جی، سی لانگ تان مو و با وانگ بیه جی که در طول چند صد سال طرفداران فراوانی به خود جلب کرده اند.

درمورد اپرای چین بیشتر بدانید

اپرای پکن

یکی از علت های توسعه پرسرعت اپرای پکن به وجود آمدن تعداد زیادی از هنرمندان نمایش اپرای پکن است. برای تفهیم بیشتر، باید به این مثال توجه کرد که برای نقش نمایشی «شنگ پیر»، هنرمندان تان شین پی، یو شو یان، یان جو پنگ، ما ليان لیانگ، تان فو اینگ، جو شین فانگ، گائو چینگ کوی و لی شائو چون؛ برای نقش نمایشی «شنگ جوان»، هنرمندان چنگ جی شیان، يو ژن فی، یه شنگ لان؛ برای نقش نمایشی «شنگ رزمی»، هنرمندان بانگ

شیائو لو، شانگ هه يو، گای جیائو تیان؛ برای نقش نمایشی دان، هنرمندان می لان فانگ، چنگ یان چیو، شانگ شیائو یون، شون هوی شنگ، ژانگ جون چيو، یان هوی ژو و گوان سو شوانگ؛ برای نقش نمایشی جینگ، هنرمندان جين شائو شان، هائو شوو چنگ، هوو شی روی، چیو شنگ رونگ، فانگ رونگ شیانگ و یوان شی های؛ برای نقش نمایشی چوو، هنرمندان وانگ چانگ لین، شیائو چانگ هوا و به شنگ ژانگ شهرت زیادی دارند، به این مفهوم که در هر نسل، هنرمندان بزرگی به وجود می‌آیند و مهارت اپرای پکن را نسل‌به‌نسل منتقل می کنند.

این هنرمندان، با مهارت عالی خود، اپرای پکن را درخشان تر ساخته و نقشی تاریخی در توسعه اپرای پکن ایفا کرده‌اند.

بدون شک، هنرمند می لان فانگ در این میان مشهورتر است. می الان فانگ در خانواده ای به دنیا آمد که در زمینه اپرا پیشینه مخصوصی داشت و در هشت سالگی شروع به آموزش اپرا کرد و در یازده سالگی بر روی صحنه آمد.

وی بیشتر نقش نمایشی دان از جمله «دا ما دان» و «هوا دان» را در اپرا بازی می کند و پس از تمرین طولانی مدت، به توسعه سازنده روش آواز خواندن، گفتاری، رقص، موسیقی، لباس و آرایش اپرای پکن کمک کرده است و سبک ویژه خود را تشکیل داده است که در محافل اپرا، سبک «می» خوانده می شود.

می لان فانگ همچنین خیلی زود هنر اپرای پکن را به خارج از کشور منتقل کرد. در سال ۱۹۳۰، وی به عنوان رهبر یک گروه به امریکا سفر کرد و برای نخستین بار اپرای پکن، درام باستان و سنتی شرق را در مقابل تماشاچیان غربی بر روی صحنه نمایش برد.

آنان به ترتیب در سياتل، شیکاگو، واشنگتن، سانفرانسیسکو و لس آنجلس برای ۷۲ روز نمایش اجرا کردند که برنامه های اپرا از جمله دا يو شاجیا، گوی في زوی جیو، چانگ آبن يویه و تبان نیو سان هو است. نمایش آنان مورد ستایش و استقبال تماشاچیان امریکایی قرار گرفت.

تا کنون، اپرای پکن به یکی از نمادهای فرهنگ چین تبدیل شده که در داخل و خارج از کشور شهرت زیادی به خود اختصاص داده و حتی برخی از خارجی ها برای یادگیری و نمایش اپرای پکن در چین زندگی می کنند. این پدیده نیز از دیگر جذابیت های اپرای پکن یا به طور کل اپرای چین محسوب میشود.

برای مطالعه بیشتر کلیک کنید

همچنین ببینید

روش تجارت با چینی ها

تجارت با چینی ها

روش های تجارت با چینی ها در تمام کارهای تجاری، آداب و رسوم نکته مهمی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *