نظام اداری چین

نظام اداری چین

 

کارکنان دولت

مستخدمان ادارات در چین عبارتند از:تمام کارکنان اداری که در اداره امور،اقتدار اداری دولت را اعمال میکنند. مستخدمان به دو دسته تقسیم میشوند:سیاسی و غیر سیاسی. مستخدمان سیاسی از اعضای حکومت مرکزی و حکومت های محلی هستند.قانون اساسی و قوانین سازمانی تعیین کننده ثضایف و صلاحیت آنها و تمدید احتمالی برای هریک دوره معین در سمت هایشان است. وضعیت شغلی مستخدمان تابع قانونی است که در آینده درمورد مستخدمان به اجرا درخواهد آمد.این قانون شامل مامورین عمومی(گون‌جه‌رن‌یو‌آن)شاغل در حزب، دادگاه،بنگاه های عمومی ، موسسات عمومی و ارتش نمیشود

از طرفی قانون هم درمورد قضاوت در دست تهیه است. استخدام، ارزیابی فعالیت ها،مجازات های انضباطی، آموزش،حقوق و مزایا، ارتقا، استعفا،حمایت از حقوق مستخدمان و نیز ساختار سازمانهای اداری تایع همین قانون استخدامی است.

از سال ۱۹۸۲، اقدام جدی برای سبک کزدن دستگاه اداری شروع شده است.نظام بازنشستگی کارکنان دولت با وجود مقاومت آنها به اجرا درآمده است.معیار استخدام وارتقای کارکنان دولت دیگر صرفا مرام و مسلک(اعتقادات) داوطلب نیست،بلکه صلاحیت و میزان تحصیل نیز ملاک است.

نظام بازنشستگی که در سال۱۹۸۲ به کارکنان دولت تحمیل شد،شاق ترین اصلاحی است که تا به حال در نظام اداری چین صورت گرفته است: ۶۵ سال برای وزرا،۶۰ سال برای سایر کارمندان و ۵۵ سال برای زنان.ولی به منظورکاهش مقاومت های ناشی از اجرای ضابطه‌ای چنین شاق، یک نظام بازنشستگی مساعد تاسیس شده است.کارمندان بازنشسته‌ای که قبل از ۱۹۴۹ فعالیت شغلی خود را شروع کرده اند، کماکان با دریافت کامل حقوق از مزایایی که پیش از اینبرخوردار بودند بهره‌مند هستند؛خودرو،خانه های سازمانی،دسترسی به اسناد و مدارک داخلی،امکان استفاده از بیمارستان‌های ویژه. در چین برای اولین بار مفهوم قرارداد کار با ایجاد شرکت های مختلط به رسمیت شناخته شد. از آن زمان به بعد، بین دونظام حقوق کار،که به ترتیب قابل اعمال بر شرکت های با سرمایه خارجی و شرکت های دولتی است،تفکیک قایل میشوند. پیش از این بنگاه‌ها مجاز به انتخاب مستخدمان خود نبودند.مستخدمان مطابق برنامه ملی و محلی استخدام میشدند. به همین منوال،مستخدمان نیز حق انتخاب شهر و بنگاهی را که مایل به ورود به آن بودند نداشتند.

گماردن مستخدم‌ در هرشغلی باید به تایید بنگاه قبلی و بنگاه مورد پذیرش برسد. با استخدام در بنگاه،مستخدم مجاز به استعفا و بنگاه مجاز به اخراج مستخدم نیست،امری که تمثیل«کاسه آهنی حاوی برنج» به خوبی بیانگر آن است. از این رویه مفهومی به این شرح متولد شد:واحد حرفه‌ای دراصل همه مسایل مستخدمان را به عهده دارد؛مسکن،کمک هزینه خانوادگی،کودکستان و صدور هرنوع گواهی، خرید بلیط هواپیما،جواز ازدواج،سهمیه برای فرزند دارشدن.

مطابق مصوبه شورای امور دولتی ژولای۱۹۸۶ «به محض استخدام یک کارمند، انعقاد یک قرار داد کار الزامی است» قرارداد کار فقط هشت درصد از کارمندان شاغل در بنگاه های دولتی را شامل میشود و ممکن این برای مدت معین یا نامعین منعقد شود. از قرارداد با مدت معین برای اجرای یک کارمشخص استفاده میشود. قرارداد کار موقت و فصلی به ارائه کار کشاورزان در یک بنگاه نیز مربوط میشود.

در زمینه استخدام، بنگاه دارای آزادی عمل نیست. بزنامه استخدام باید به تایید مقامات حرفه‌ای برسد.هرنوع استخدام یا جزو کادر قرار گزفتن خارج از برنامه ممنوع است. اول اینکه تقدم در استخدام به کارکنان بنگاهی که مایل به تغییر تخصص خود هستند داده میشود. سابقا معمول این بوده که بنگاه، فرزندان مستخدمان خود را استخدام کند یا جایگزینی یک مستخدم با فرزندش را تشویق کند. توسل به این رویه هنوز هم در بخش های استخراج معادن و جنگل ها، اکتشاف و صنعت نمک معمول است.دوم اینکه در استخدام مستخدمان ساکنین همان شهر یا همان ناحیه دارای اولویت هستند. درصورت فقدان کارگر با اولویت های مذکور،بنگاه مجاز به توسل به بازار کار است. سوم اینکه حق تقدم در استخدام شامل بیکاران شهری است. استخدام کشاورزان، که موجب تغییر کارت و افزایش کمک‌های دولتی به کارگران شهری است، عملا غیرممکن است. این رویه در راستای جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهر است.

قرارداد کار باید مکتوب باشد. هرشخص دارای ۱۶ سال تمام و دارای تحصیلات متوسط مجاز به انعقاد قرارداد کار است. انعقاد قرار‌داد منوط به موفقیت داوطلب در آزمون استخدامی است. مدت دوره آزمایشی باید معین باشد.مدت این دوره زا،حسب ویژگی‌های شغل درخواستی، طرفین تعیین میکنند. این مدت بین سه و شش ماه متغیر است.

مدت قانونی کار موثر ۴۸ ساعت درهفته است؛ولی، کاهش زمان کار در ‌پاره‌ای موارد پیشبینی شده است. این موارد بطور کامل مشخص شده است.

تعطیلات رسمی هفت روز است. قابل ذکر است که درمورد مزخصی با حقوق، قانون عمومی وجود ندارد. بعضی از مقامات محلی، مرخصی سالیانه با حقوق را با توجه به سابقه خدمت مستخدم برقرار کرده اند. برای مثال یک کارمند استان لیایونینگ که دارای سابقه خدمت پانزده تا بیست و پنج سال باشد از پانزده روز برخوردار است.

از سال ۱۹۸۱ مرخصی گردهمایی خانوادگی پیشبینی شده که حسب وضعیت خانوادگی مستخدم متغیر است. بدین‌سال یک مستخدم مجرد ساکن در شهری متفاوت از شهر محل سکونت والدین،از بیست روز مرخصی سالیانه برخوردار است.یک مستخدم متاهل ساکن شهری غیر از شهر محل سکونت همسرش از سی روز مرخصی سالیانه برخوردار است. مستخدم متاهل از مرخصی چهارسال یک‌ بار برای دیدار والدین نیز برخوردار است. مرخصی خانوادگی شامل روز های سفر که هزینه آن به عهده بنگاه است،نمیشود.

 

قرارداد کار

شرایط خاتمه پذیرفتن قرارداد کار از قراردادی به قرارداد دیگر متفاوت است. قرارداد با مدت معین در پایان مدت بطور کامل خاتمه میپذیرد. فسخ یک طرفه قرارداد کار با مدت نامعین توسط مستخدم یا کارفرما ممکن است. درصورت محکومیت مستخدم به مجازات حبس یا «اصلاح با کار» قرارداد نیز بطور کامل خاتمه میپذیرد. درهمه موارد، اخطار قبلی یک ماهه باید بالاغ شود. اخراج مستخدم مبتلا به بیماری حرفه‌‌ای،قربانی حادثه ناشی از کاز، زن حامله یا در مرخصی زایمان ممنوع است.

درتعیین برنامه استخدامی،شرکت ها دارای آزادی عمل‌اند. پس از برگذاری آزمون،کارکنان استخدام میشوند. دخالت یک نهاد چینی ضروری است. درهمین جاست که انحصار بنگاه محلی، که مسئولیت استخدام کارکنان با محدودیت جغرافیایی روبرو نیستند.به واسطه اینکه واحد حرفه‌ای قبلی میتواند مانع ترک خدمت داوطلب شود بطور غالب با مشکلاتی مواجه اند.

قرارداد کار جمعی رویه معمول است.اتحادیه کارگری وه شرکت وابسته به آن است،قرارداد را از طرف مستخدمان امضا میکند دربعضی از استان ها برای شرکت های یا سرمایه خارجی قرارداد کار نمونه تهیه میشود.

قرارداد کار حاوی این نکات است:استخدام،اخراج،استعفا،آموزش حرفه‌ای، نوع فعالیت مستخدم،میزان حقوق و مزایا،مقدار ساعات کار و مرخصی، بیمه کار و غیره.

باتوجه به اینکه در چین هیچ نوع نظام بیمه اجتماعی وجود ندارد برای تعیین سهمیه بیمه پرداختی، شرکت های با سرمایه خارجی میتوانند با مقامات محلی مذاکره کنند این شرکت ها مکلف‌اند مستخدمان را در مسکن،مواد غذایی و حمل و نقل یاری دهند.

دولت و مقامات محلی میتوانند بعضی از این سهمیه ها و کمک ها را با توجه به معیار‌های گوناگون حذف کنند.از مهم ترین این معیار ها این است که موسسه یک موسسه صادراتی یا یک موسسه با تکنولوژی پیشرفته باشد

دلایل اخراج مستخدمان شرکت ها چنین اند: چنانچه مستخدم صلاحیت حرفه‌ای خود را بعد از دوره آزمایشی به اثبات نرسانده باشذ تغییر شرایط اقتصادی یا فنی شرکت،تقصیرات حرفه‌ای( به عنوان مثال،غیبت بیش از شش روز در سال).

قطع قراردادکار موجب پرداخت خسارت با توجه به شرایط قطع است. وقتی که شرکت مستخدم را به دلیل اقتصادی اخراج میکند،ملزم به پرداخت مبلغی خسارت برحسب سابقه خدمتی اوست و وقتی که کارمند از شرکتی استعفا میدهد که آن شرکت متحمل هزینه یک دوره کارآموزی یا آموزش برای اون شده است، شرکت میتواند استرداد بخشی از آن هزینه ها را تقاضا کند.

چین تابعیت مضاعف را برای اتباعش نمی‌‌پذیرد.بنابراین،یک چینی به هیچ وجه نمیتواند یک خارجی محسوب شود و بالعکس.

همچنین ببینید

مجیدحریری

مجید حریری

مجید حریری و گفتگو درباره(اف ای تی اف)   به گزارش خبرگزاری مهر، مجیدرضا حریری در گفت …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *