آزادسازی اقتصادی(1978تا1989)

آزادسازی اقتصادی(1978 تا 1989)

بعد از ناآرامی ناشی از انقلاب فرهنگی، اقتصاد چین در آستانه فروپاشی قرار گرفت. اما، در اواخر دهه 1970، با مرگ مائو در سال 1967 و بازگشت دنگ شیایوپینگ به قدرت، او جانشین دست نشانده مائو،هواگوفنگ را کنار زد و بدین سان پایگاه قدرت خود را استحکام بخشید و خود درمقام رهبر چین ظاهر شد. او، ضمن محکوم کردن انقلاب فرهنگی،گروه چهارنفره را که گردانندگان انقلاب فرهنگی بودند و رهبرشان جیانگ زمین، همسر مائو، بود، بازداشت و محاکه و محکوم کرد و سیاست اصلاحات اقتصادی را در پیش گرفت که شامل تغییر دادن جهت برنامه ریزی متمرکز به سوی یک نظام مبتنی بر بازار، و بازکردن درهای چین به روی اقتصاد جهانی بود.

رهبری سیاسی چین از اجرای جزئیات ایدئولوژی کمونیستی، به دلیل نتایج ناگوار آن در تدوین و اجرای سیاست اقصادی خود، صرف نظر کرد. مائو در اوایل دهه 1960 نوشته بود که «آموزش و پرورش باید کار و تلاش سخت را در جهت مصالح عمومی کشور تشویق کند، نه اینکه برمنافع مادی شخصی تاثیر بگذارد و مردم را به سوی آرمان های شخصی مثل زن گرفتن و خریدن ویلا و ماشین و تلوزیون سوق دهد»

دنگ، وقتی در اواخر دهه ۱۹۷۰«به عوان قدرتمندترین رهبر جمهوری خلق چین جانشین مائو شد، به شدت از این عقاید مائو رویگردان شد. او به عنوان کمونیستی مشهور شد که گفت:«ثروت مند شدن افتخار آمیز است» دنگ، براساس این تفکر جدیدش،دز اواخر دهه ۱۹۷۰،به نوسازی در چهار حوزه اقدام کرد:صنعت،کشاورزی،دفاع ملی و علوم. این شعار همیشگی دنگ که «مهم نیست گربه سفید باشد یا سیاه، اگر موش بگیرد گربه خوبی است». نشانگر رویکرد او و حزب کمونیست تحت رهبری او از اواخر دهه ۷۰ به بعد بود.

یکی از مهم ترین اصلاحات، ایجاد سه منطقه ویژه اقتصادی بود که در استان گواندونگ به نام های شنژن،ژوهای و شائوتو و یکی هم در استان فوجیان واقع شده بودند. این مناطق با ارائه مشوق های مالیلتی به فعالیت های تجاری مشترک بین موسسات چینی و شرکت های چند ملیتی، که برای صادرات کالاهایی تاسیس شده بودند که ازز خارجی تحصیل میکردند، سرمایه مستقیم و تکنولوژی خارجی را به سوی خود جذب کردند.این مناطق در تعیین سیاست گذاری های دادوستد، مقررات مالیاتی از زمین و رویه های تایید رسمی کسب و کار، که همگی از فرایند برنامه ریزی مرکزی معاف‌اند، از قدرت تصمیم گیری گسترده‌ای برخوردار بودند.موفقیت این تجارب اولیه، پکن را وا‌اشت تا به دیگر استان ها هم چنین آزادی عملی اعطا کند و در سال ۱۹۸۴ چهارده شهر دیگر به این مجموعه اضافه شدند. علاوه بر آن، اصلاح دانشگاه های دولتی و موسسات تحقیقاتی موجب راه اندازی قارچ گونه چندین شرکت تازه کار در زمینه تکنولوژی شد.

همچنین، دنگ از طریق جایگزین کردن مزرعه داری اشتراکی با نظامی که باید به خانواده های روستایی اجازه میداد تا خودشان تصمیم بگیرند کدام محصولرا بکارند و تولیدات خود را بفروشند و عواید حاصل را برای خود حفظ کند در کشاورزی دست به اصلاحات  زد. ثابت سد که این نظام به مراتب از مزرعه داری اشتراکی موثرتر است و تولیدات کشاورزی به طرز چشم گیری بهبود یافت. بطور مثال. کل تولیدات داخلی غله از ۳۰۵ میلیون تن در سال ۱۹۷۸ به ۳۹۴ میلیون تن در سال ۱۹۸۸ افزایش یافت، بی انکه هیچ پیشرفت قابل توجهی دز تکنولوژی صورت گرفته باشد.

موفقیت اصلاحات اقتصادی بعدی،نوآوری ها را نیز افزایش داد.یکی از این نوآوری ها، ظهور شرکت خای روستایی و شهرستانی بود؛ یعنی شرکت های جدیدی که تحت مالکیت نهادهای دوبتی بودند و بودجه آنها اژ طرف همین نهاد ها تامین میشد، یا شرکت هایی وه بطور جمعی تحت مالکیت کارگرانی بود که سرمایه خودرا برای پذیره نویسی این شرکت های جدید روی هم گذاشته بودند. این قالب سازمانی به کارآفرینان امکان داد تا تامین بودجه و کارمند برای شرکت خای تازه تاسیس را تضمین کنند. تعدادشرکت های روستایی و شهرستانی در چین اژ ۱/۵ میلیون در سال ۱۹۷۸، به ۱۹ میلیون در سال ۱۹۹۱ افزایش یافت که تا آن زمان بظور تقریبی ۹۶ میلیون نفر را دز استخدام خود داشتند و درتوسعه اقتصادی چین نقش محوری ایفا کردند. این شرکت تا برای نسل اول کارافرینان چینی، که بسیاری اژ آنها دز طوب انقلاب فرهنگی به کار یدی تنزل داده شده بودند، فرصت کار و پسشرفت را فراهم کرد

شایان ذکر است که چین دارای اقتصاد سوسیالیستی و برنامه ریزی شده است و بنابراین همه فعالیت‌های اقتصادی در چارچوب برنامه‌ای است که به شکل متمرکز تدوین و اجرا میشود دوبت بطور رشمی اهداف و مقاصد تولید بنگاه های تولیدی را وشخص میکند، منابع  و مواد خام را به آنها تخصیص میدهد، حط مشی‌های کلی و رهنمود هایی را که آنها باید در اقدامات و مدیریت‌شان از آن پیروی کنند معین و نحوه توزیع یا فروش تولیداتشان را مشخص میکند. این اقدام اغلب به مشکلاتی منجر میشود از جمله نارسایی در اقدامات، تولید کالاهای خاصی که بلافاصله به فروش نمیروند، تولید کالاهای مطلوب در تعداد ناکافی، تاخیر بیش از حد در تصمیم گیری، روح ماسالم و خوش خدمتی میان مدیران و کارگران بنگاه های صنعتی.

 

همچنین ببینید

اپرای پکن

اپرای پکن

اپرای پکن و شهرت جهانی آوازی وجود دارد که در آن عنوان می‌شود: «خارجیها اپرای …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *